Tipes Eende
omskrywing te vervang:
(selfstandige naamwoord) 'n Dabbling-eend is 'n soort vlakwaterend wat hoofsaaklik langs die oppervlak van die water voer of deur die eerste keer in die water te tik om op waterplante, plantegroei en insekte te wei. Hierdie eende is ongereelde duikers en word gewoonlik in klein damme, riviere en ander vlakwaterlewe aangetref, anders kan hulle naby die vlak, stadiger kante van groter waterweë bly.
uitspraak:
DAB-bling eend
(rympies met babbling cluck)
Hoe Dabblers Eet
Dabbling eende is so genoem omdat hulle "dabble" as hulle eet. Dit kan twee voedingsstyle beskryf, en 'n dabbling-eend mag een of albei style gebruik soos wat hulle voer.
- Oppervlakte Voeding : Skim op die oppervlak van die water met die nek uitgestrek en die snawel parallel met die water. Die wetsontwerp is vinnig aan die water met 'n bietjie 'kou' of 'nibbel', en die eend mag sy kop van kant tot sy op dieselfde tyd vreet om meer oppervlak te bedek. Dit is 'n doeltreffende manier om te voed op klein akwatiese insekte wat op die water se oppervlak bly, of deur voer in swaai alge en plante. Terwyl dabbling-eende hierdie tegniek gebruik, gebruik baie ander soorte eende en ander watervoëls ook oppervlakvoeding.
- Tipping Up : Dit is waar dabbling, tik met die eend se boude uit die water en wys die stert reguit soos die kop en nek onder die water is om deur modder of alge te knik. Wanneer dit opgetel word, kan die eend sy voete en bene waag of versprei om gebalanseerd te bly, of die stert kan stadig waai of waag om die onderwaterhoofbewegings te balanseer. Onder die water strek die eend om die bodem te bereik, of dit kan langs die onder water geplant word. Hierdie tipe voeding is baie kenmerkend en algemeen onder alle dabblers.
Dabbling ducks ook voer op grond vir saad, graan, neute en insekte, weiding met soortgelyke nibbling bill bewegings as oppervlakvoeding. Dit is dikwels voëlvrye voëls en sal 'n wye verskeidenheid kosse deur hul verskillende voedingsstyle proe.
Dabbling Duck Species
Daar is baie eende wat as dabblers geklassifiseer kan word, en afhangende van hoe elke spesie gesplit of geklap word, kan 50-60 verskillende eende as dabbling spesies beskou word.
Fisies het hulle tipies plat, breë snawels wat hulle toelaat om vinniger te voed, in plaas van smal snawels wat nie soveel kos met dabblingbewegings sal vang nie. As jy swem, dryf hierdie eend hoog op die water wat dit makliker maak om op te tik terwyl hulle dompel, maar hulle kan nie heeltemal onder die water duik nie. Wanneer hulle van die wateroppervlak afvlug, kan hulle direk in die lug spring, eerder as om momentum te kry deur eers op die oppervlak te hardloop.
Dabbling eende is geneig om baie vokale voëls te wees en verskillende dabblers kan 'n verskeidenheid verskillende klanke maak . Beide mans en vroue is vokaal, alhoewel wyfies meer geneig is om die tipiese hoerquacking oproepe te gee, terwyl mans se oproepe meer uniek kan wees, insluitend fluitjies, piep en honks. Hul bene word naby die middelpunt van hul lyflengte geplaas, en hulle loop goed op land. Hul voete is gewoonlik kleiner en kompakter as die voete van duikende eende of ander sterk onderwater swemmers.
Bekende spesies dabbling-eendjies sluit in mallards , noordelike skoppers , Amerikaanse wigeons, Amerikaanse swart eendjies, gadwalls, blouvlerkteels, noordelike speldblare en kaneelblaadjies.
Benewens 'n wye verskeidenheid eende wat dabble, sal sommige ganse, swane en ander watervoëls ook albei soorte dabbling-voedingsstyle gebruik soos wat hulle voer.
Tensy die voëls eendspesies is, word hulle nie oorweeg om eende te dabble nie en sal dit nie dabblers genoem word nie.
Identifiseer Dabbling Eenden
Dabbling eende kan gewoonlik maklik geïdentifiseer word. Baie is dimorfies , met mans wat sterker kleure en merke toon as die meer gevlekte, gekamoefleerde wyfies. Sommige mans kan ook unieke veervorms hê, soos die opwaartse krullerige stert van die mallard. Wanneer die voëls eintlik dobbel en tik, is hul beenkleure maklik om te sien en kan dit 'n goeie identifikasie-idee wees, aangesien baie van hierdie eende helder oranje, geel of rooi bene het. Bill vorm en helling kan nuttig wees vir identifikasie, sowel as die snawel kleur en die grootte en kleur van die spyker aan die punt van die snawel. Soos met enige voëls, verskeidenheid, habitat en stem kan dit ook goeie leidrade wees.
Ook bekend as:
Dabbler, Puddle Duck