Reisigers na die trope is ongetwyfeld bekend met die pandanus, of skroef denne. Hierdie plante word gereeld gesien om binnekant van die see, in boggige of nat gebiede, of langs strome of rivierbanke te groei.
Die groot koffers word gedraai, met 'n spiraalkroon van blare wat van bo af kom. Die blare is nog steeds en wys, soms bereik 'n paar voete lank en dikwels gestreep of gevlekteer (afhangende van die spesies).
Daarbenewens word die blare almal bewapen met slegte en pynlike stekels, so ongemaklik om 'n pandanusblad te gryp, is nie iets wat jy waarskynlik sal vergeet nie.
In hul eie habitat versprei pandanus breë bome wat soms 'n hoogte van 15 tot 20 voet en 'n breedte van 20 voet of meer kan bereik (weer, afhangend van die spesie). Gegewe hierdie beskrywing lyk dit nie as die meeste waarskynlik van binnenshuise plante nie, en inderdaad, dit is hulle nie. Egter, eens gevestig, is selfs klein pandanus relatief moeilike plante en sal hulle droogteagtige toestande oorleef. Daarbenewens is hulle pragtig en 'n baie simbool van die trope.
Groeiende toestande:
Lig: Pandanus floreer in dappled sunlight tot direkte sonlig. In die somer moet nie-akklimatiseerde plante nie aan direkte sonlig blootgestel word om te verhoed dat dit skroei nie. Gee in die winter soveel moontlik lig.
Water: Pandanus kan droogtetolerant wees, veral as hulle 'n bietjie ouer word.
Plante met 'n gereelde watertoevoer is egter beslis gesonder, met meer aantreklike blaarverf en kragtigheid. In die winter, wanneer die plant waarskynlik in dormansie gaan, kan jy die water dramaties verminder.
Grond: ' n Ryk, turfgebaseerde potgrond met uitstekende dreinering is voordelig. Hulle groei goed in ietwat sanderige toestande.
Kunsmis: Voer met 'n swak vloeibare kunsmis dwarsdeur die groeiseisoen. Sny kunsmis terug een keer per maand of so in die winter.
voortplanting:
In hul naturelle habitats is pandanus natuurlike klompe. Met verloop van tyd sal ouer plante suiers of plantjies uit die basis van ouer plante uitstuur. As jy 'n groot massa plante wil aanmoedig, laat hulle groei. As jy die plant wil vermeerder, wag totdat die plantjie sowat ses sentimeter lank is, verwyder dit dan deur so naby aan die hoofstam as moontlik te sny. Behandel met 'n wortelhormoon vir die beste kanse op sukses en voorsien met baie warmte.
Verpotten:
Herhaal in die vroeë lente, wanneer die groeiseisoen begin. Algehele, omdat jy nie wil hê dat jou plant in 'n kamerverslindende monster groei nie, moet jy net repoteer as dit nodig is, miskien elke twee of drie jaar. Wees versigtig wanneer repotting, aangesien die plant se stekels 'n pynlike kras kan veroorsaak.
variëteite:
Die algemene pandanus genus bevat ongeveer 600 spesies, wat versprei word deur die Ou Wêreld trope. In warmer tye is dit moontlik om 'n ordentlike keuse van pandanus in tuinsentrums te vind, insluitende 'n wonderlike dwergspesie wat minder as twee voet lank bly.
In kouer klimate, waar pandanus 'n ware nuwigheid is, is jou keuse waarskynlik beperk tot P. veitcheii of P. sanderi. Die belangrikste verskil tussen hierdie twee is hul blaarverf: P. sanderi het geel blaarstrokies terwyl P. veitcheii wit strepe het.
Grower se wenke:
Die truuk om pandanus te groei, is om baie warmte en humiditeit en geduld te verskaf. Hulle groei nie vinnig nie, wat help om te verduidelik waarom groter monsters so deur die trope geprys word. Gedurende die somermaande, gereeld gereeld en dikwels gereeld. Stel hulle in die winter nie bloot aan verkoue of temperature onder ongeveer 55˚F nie. Hulle is nie besonder kwesbaar vir plae nie, maar hou 'n uitkyk vir die witluise , plantluise en myte. Tekens van besmetting sluit in klein webs op plante, klompe van wit "poeieragtige" oorblyfsels, of sigbare insekte op die plant.
Behandel infestasies so gou as moontlik om te voorkom dat hulle na die res van jou versameling versprei. Soos altyd, begin met die minste giftige behandeling opsie, eers na meer ernstige chemikalieë as u aanvanklike pogings misluk.