Identifisering en beheer van Komkommers

Daar is twee soorte komkommerkewers wat jou tuin (of plante in jou huis) kan aanval: die gestreepte komkommerskelm ( Acalymma vittatum ) en die Gevlekte Komkommerskaaf ( Diabrotica undecimpunctata). Komkommerkevers kan effektief beheer word met verskillende natuurlike of organiese metodes, maar beduidende infestasies kan chemiese behandeling vereis.

Identifisering van Komkommers

Die volwasse gevlekte komkommerkewer is geel, met twaalf swart kolle op sy rug.

Die gestreepte komkommerkewer het ook 'n geel lyf, maar het drie swart strepe langs sy rug. Albei is dieselfde grootte, omtrent 'n kwart van 'n duim lank. Die larwes is witwurms met bruin koppe. Larwe van die gevlekte komkommerkoepel staan ​​bekend as die koringwortelwurm en is 'n ernstige probleem vir mielies en ander landbougewasse.

Lewens siklus

Volwasse komkommerkevers oorwinter in die tuin, in komposhope of in vullishope, dan in die lente. Die volwassenes voed op onkruide en ander plante tot hul voorkeur voedselbron-kweekgewasse (soos komkommers, pampoentjies en spanspekke) - beskikbaar. Sodra die kewers kuikentjies opspoor, voed hulle op die plante en die wyfies lê hul eiers in die omliggende grond. Nadat die eiers uitbroei, voed die larwes (wat nou wortelwurms genoem word) op ondergemaalde koekwortelwortels en stamme totdat hulle pik. Dan kom die volwasse insekte uit die poppe en die siklus begin alles weer.

Die hele lewensiklus van die insek is ongeveer agt weke. Suider-klimaatse kan in drie groeipouse drie volle geslagte komkommerkewers sien, terwyl noordelike klimate gewoonlik net twee sien.

Tekens van Komkommer Beetle

Komkommerskafferskade is redelik maklik om te sien: skade aan voeding op die blare, littekens op die vrugte, en gordelstingels van voeding larwes.

Gewoonlik vind hierdie skade plaas op komkommers, pampoentjies, spanspekke en pampoene, maar dit kan ook gevind word op tamaties en ander tuingewasse indien grapkoekies nie beskikbaar is nie of as daar meer kewers is as wat die beskikbare groente beskikbaar is.

Effek op tuinplante

Die meeste elke deel van die plant kan geraak word, insluitende gordelstingels, gekoude blare en punte op die vrugte. Die ergste skade is egter nie van die insekte self nie, maar van bakteriese wildernis. Die bakterieë word geskei in die keel se maag, en soos die insekte voed, versprei hulle dit na die plant. Die bakterieë versprei na die plant se vaatstelsel, wat veroorsaak dat die blare wankel.

As dit nie vervat is nie (deur besmette stingels te snoei), sal die bees uiteindelik die hele plant versprei en doodmaak. Ook plante wat met bakterieë besmet is, lok meer komkommerkewers , wat die besmette blare sal eet en die bakterieë deur die tuin versprei. Komkommerkewers is ook 'n primêre draer van komkommermosaïekvirus. Met ander woorde, dit is baie vernietigende plae, wat beide direkte skade veroorsaak en dien as draers vir 'n verskeidenheid bakteriese en virussiektes.

Organiese Beheer van Komkommers

Daar is 'n aantal omgewingsvriendelike maniere om komkommerbeentjies te beheer:

As jy chemikalieë gebruik

Chemiese plaagdoders is altyd die laaste uitweg, maar omdat komkommers so vernietigend is, kom tuiniers soms vir hulle.

Toepassing van 'n nie-sistemiese insekdoder, soos malathion, is gewoonlik die beste keuse, maar dit behoort die laaste opsie te wees nadat alle natuurlike middels gebruik is. Wees uiters versigtig wanneer u enige chemiese middels gebruik, en volg altyd etiketaanwysings presies.