Voëlparing en -produksie
omskrywing te vervang:
(byvoeglike naamwoord) Poligame beskryf die gedrag van paring met verskeie vennote gedurende 'n enkele broeiseisoen, gewoonlik wanneer een man met verskeie vroulike maats saamwerk. Die omgekeerde - 'n vroulike paring met verskeie mans - kan na verwys word as poliandrous gedrag, of poliandrie in plaas van poligamie, alhoewel poligamie op enige geslag kan geld. Baie voëls is poligame om hul kanse op voortplantingsukses te verhoog en hul gene na die volgende generasie kuikens te verby.
uitspraak:
puh-LIGG-uh-muss
(rympies met ridderlik of "red ons")
Waarom voëls verskillende maats het
Daar is baie redes waarom poligamie voordelig vir voëls is. Wanneer 'n voël verskeie maats het, is die genetiese kombinasie van eienskappe vir die gevolglike nageslag meer gevarieerd. Dit verhoog die kanse dat ten minste sommige kuikens sterker, vinniger en beter toegerus sal wees om te oorleef tot volwassenheid. Ander redes vir poligamie sluit in ...
- Verhoging van individuele broodgrootte deur gebruik te maak van veelvuldige maats, wat 'n groter volgende generasie in die geval van hoër sterftesyfer skep, sodat meer kuikens kan oorleef.
- Verbinding met verskeie maats wat ondersteuning kan bied terwyl eiers geïnkubeer word of baie jong kuikens, moet ekstra sorg en beskerming geniet.
- Verhoging van meerdere brode elke broeiseisoen. Verskeie maats kan sorg vir jonger brode, selfs al word meer eiers gelê en uitgebroei.
Al hierdie redes help om die kanse van elke volwassene te vergroot. Paringvoëls kan hulle gene na 'n nuwe generasie kuikens slaag.
Poligame Voëlverhoudings
Poligame gedrag is taamlik wydverspreid onder voëls, maar die mate van poligamie kan baie wissel. Dit is baie meer algemeen dat mans meer as een vroulike vennote gedurende die nesseisoen het. In sommige spesies is egter wyfies bekend dat hulle meer manlike vennote het, selfs tot op die punt om brokkies op te wek waarin broers en susters verskillende vaders het.
Poligamie is die algemeenste in moeilike nesvoorwaardes wat dit noodsaaklik maak vir voëls om verskeie vennote te gebruik om die kanse van oorlewende nageslag te verhoog.
In 'n polygame paring is die minder poligame vennoot, gewoonlik die vrou, verantwoordelik vir die meerderheid van die versorging en verhoging van die jong, van nesbou tot inkubasie tot voeding. Pligte mag egter gedeel word, afhangende van die vennoot se vlak van poligamie en die toestand van bykomende maats. In sommige gevalle mag volwassenes van dieselfde geslag nie meeding nie, maar eerder saamwerk met mede-lede om te verseker dat al die kuikens beter sorg en 'n groter kans op oorlewing het.
Waarom Voël Poligamie werk nie altyd nie
Terwyl poligamie negatiewe assosiasies met menslike verhoudings mag hê, is dit belangrik om te onthou dat voëls nie dieselfde lewenslange verbindings met hul maats het nie. Selfs talle voëlspesies wat tipies vir die lewe leef, kan onder die regte omstandighede poligame wees. Die belangrikste ding is dat die kuikens moet oorleef en floreer, maak nie saak hoeveel maats nodig is nie. Poligamie werk egter nie vir alle voëlspesies nie, en sommige voëls - insluitende baie roofvoëls, hyskrane en ander langlewende spesies - is amper uitsluitlik monogaam .
Poligamie sal nie werk wanneer voëls nodig het nie.
- Baie lang, arbeidsintensiewe hofsituasies . Wanneer voëls uitgebreide voorhowe moet gebruik om 'n voornemende maat te beïndruk, kan dit te lank duur om meer matrasse te vind wat geskik is vir teling. In hierdie geval is dit meer sin om by een monogame maat te bly en konsentreer pogings om kuikens by die beste moontlike vennoot te kry.
- Lang nes- of kuikensperiodes . Wanneer jong kuikens vir 'n paar weke of maande vir hul ouers se sorg kan staatmaak voordat hulle onafhanklik kan wees en die nes verlaat, sal poligame verhoudings nie werk nie. Volwasse voëls sal nie genoeg tyd hê om verskeie brode gedurende die jaar op te hef nie, en in plaas daarvan moet hulle net op een vennoot en hul nageslag konsentreer.
- Baie lang migrasies en uiters kort nesperiodes . Voëls met 'n baie verre teling- en oorwinterbaan het dalk nie tyd vir die hof nie en het saam met verskeie vennote gedurende 'n kort broeiseisoen. In plaas daarvan kan die oorblywende lojaliteit teenoor 'n enkele sterk vennoot die beste strategie wees vir suksesvolle voortplanting.
Dit is nie moeilike en vinnige reëls nie, en met 10.000 voëlspesies ter wêreld, is daar baie verskillende maniere waarop poligamie vir sommige spesies kan werk, maar nie vir ander nie.
Poligame Voëlspesies
Die meerderheid van die wêreld se voëlspesies kan tot 'n mate as poligame beskou word, afhangende van hoe vogtige poligamie geklassifiseer word. Oor die algemeen word voëls nie as absoluut poligame verklaar nie, tensy dit goed gedokumenteer is dat die meeste lede van die spesies doelbewus en konsekwent verskillende soorte maats in dieselfde broeiseisoen soek. As poligamie slegs selde of net onder uitsonderlike toestande voorkom, mag die spesie nie regtig poligame beskou word nie. Vir seldsame, bedreigde of minder goed bestudeerde spesies is die algehele paringsgewoontes nie dikwels bekend nie, en dit kan moeilik wees om te oordeel of die betrokke verhoudings poligame is of nie.
Voëlspesies wat bekend is vir hul konsekwente poligame gedrag, sluit in die soutmarsse-mossie, huiswortel, rooiwengeldeel, wilde kalkoen , bobolink en rooikalfaleer.
Ook bekend as:
Poligamie (selfstandige naamwoord)
Polyandry, Polyandrous (een vroulike paring met verskeie mans)