Expert Guide to Maranta Inside

Die Maranta-genus sluit 'n paar dosyn lae-groeiende plante inheems aan die Amerikaanse trope. Maranta het van die mooiste, mees dekoratiewe blare in die plantryk. Die gewilde M. tricolor het diepgroen, fluweelagtige blare met geel spikkels langs die middelrib en die opkoms van rooi are wat na die blaarmarge beweeg. Hulle is taamlik algemeen as huisplante, maar nie noodwendig maklik om oor die langtermyn te groei nie.

Hulle benodig baie warmte en humiditeit en is vatbaar vir 'n aantal plae.

Dit sê egter, sommige mense het meer geluk met Maranta-spesies as met die nou verwante Calathea , wat ook mooi blare bevat, maar kan 'n bietjie meer temperament wees. Wat die uitstalling betref, is Maranta almal redelik lae groeiende plante, met niemand wat sowat 8 sentimeter lank bereik nie, wat hulle uitstekend maak vir gegroepeerde uitstallings van lae plante op 'n vensterbank.

Groeiende toestande

voortplanting

Sommige Maranta-spesies kan gepropageer word deur blaarsteggies of risoomafdeling. Die mees algemene (en maklikste) manier om Maranta te vermeerder, is deur verdeeldheid.

Verdeel die plant eenvoudig in die helfte en gooi elke helfte in 'n vars pot. Hou nuwe afdelings baie warm en klam gedurende die eerste paar weke totdat nuwe groei na vore kom.

Verpotten

Maranta is nie noodwendig vinnig groeiende plante nie, en selfs gesonde monsters moet waarskynlik net elke ander jaar herhaal word. Gedurende repotting, verwyder die plant saggies uit sy ou houer , skud wortels skoon en plaas in 'n nuwe houer met vars potgrond. Verdeel die plant tydens repotting om jou voorraad te verhoog. Herhaal in die lente, voor die groeiseisoen begin.

variëteite

Daar is baie variëteite van Maranta, maar die gewildste verre is die tricolor-variasie wat in tuinsentrums verskyn. Alternatiewelik, die Maranta- en Calathea-plante is so nou saam met mekaar dat dit nie ongewoon is om etiketteringsfoute te sien nie. Binne die Maranta-genus word 'n paar spesies meer algemeen gesien:

Grower se wenke

'N Goed gegroeide Maranta moet volle, ses duim-lange blare opstyg van 'n kort middelsting en drapering af. Hulle is opvallend pragtige plante. Hulle floreer die beste met kweekhuisagtige toestande: warm, klam, sagte lugvloei en baie kunsmis. Plante wat te koel of te droog gehou word, sal waarskynlik hul blare verloor of aan swaminfeksies ly wat veroorsaak dat die plant van wortelvrot of ineenstorting sterf. Plante wat aan te veel son blootgestel word, sal waarskynlik gewas raak en bruin vlekke op hul blare ontwikkel.

Hierdie plante, met hul vlesige en dik blare, is primêre teikens vir plae (in my ervaring) en lyk dikwels probleme met melkerigluise , plantluise en myte. Tekens van besmetting sluit in klein webs op plante, klompe van wit "poeieragtige" oorblyfsels, of sigbare insekte op die plant.

Behandel infestasies so gou as moontlik om te voorkom dat hulle na die res van jou versameling versprei. Soos altyd, begin met die minste giftige behandeling opsie, eers na meer ernstige chemikalieë as u aanvanklike pogings misluk.