Die Behoorlike Latynse Naam Is Dodonaea Viscosa
Hopbush is 'n blom immergroen struik wat aan die soapboesfamilie behoort. Baie lede van hierdie familie produseer vrugte wat gebruik word om seep te maak, wat hulle die naam van die seepbes verdien. Dit groei vinnig, selfs in arm grondsoorte, en veral verdraagsaam aan droogte en winderige toestande, wat dit as 'n windbreek of versperringsaanleg nuttig maak.
Gebruik vir Hopbush
Hopbush produseer hoogs duursame en taai hout, wat dit vir baie toepassings nuttig maak.
Alles van stapelstawe na wapens tot boumateriaal kan van hopboshout gemaak word. Die hout van die hopbos het in baie plekke vir brandhout gebruik. Hopbush-vrugte is wyd gebruik as plaasvervanger vir hoep by die produksie van bier. Die blare kan vir hul reuk gebruik word, en in sommige streke van die wêreld word dit gebruik as wierook vir begrafnisse.
In Nieu-Seeland gebruik die Maori hopboshout vir die maak van wandelstokkies, spiese, bylhandvatsels en gewigte vir boorassies. In Brasilië, Hawaii, Nieu-Guinee, Suidoos-Asië en Wes-Afrika gebruik hulle die hout vir balke en poste wat gebruik word om huise en bergingsgeboue te bou.
Hawaiiane gebruik die rooi blomme na mode-leis en maak 'n rooi kleurstof. In Nieu-Guinee gebruik vissers hopbosbos om visvange te bou. Jagstamme het die saponienryke blare van die hopbos in strome en mere gebruik om visvisse te stamp. Die taai hars wat deur die blare van die hopbos gemaak word, maak dit moontlik om sy takke as 'n fakkel te gebruik.
Hopbush het 'n magdom medisinale gebruike regoor die wêreld. Die sap van die hopbos is besonder ryk aan tannien, wat dit medisinaal gebruik as 'n styptic, om wonde te genees, uitslag te behandel en insekbyte te versag. Blare kan gekou word om tandpyn te verminder.
Hopbush word gebruik in Afrika en Asië om spysverteringsklachten, infeksies, rumatiek en respiratoriese probleme te behandel.
In Nieu-Guinee word dit gebruik om laktasie by moeders te stimuleer en as middel om dysenterie te behandel.
verspreiding
Hopbush het wat bekend staan as 'n kosmopolitiese verspreiding, wat beteken dat dit in baie streke van die wêreld gevind kan word. Liggings wat 'n tropiese, subtropiese of warm gematigde streke het, kan by hierdie spesie tuis wees. Benewens die vele plekke waar hopbush inheems is, word dit ook wyd gekweek.
Inheemse streke sluit in 'n wye verspreiding in Afrika, sowel as gematigde streke van Asië, insluitende China, Iran, Irak, Japan, Taiwan en Saoedi-Arabië. Hopbush is inheems aan tropiese Asië streke, insluitend Indië, Indonesië, Maleisië, Myanmar, Pakistan, Papoea-Nieu-Guinee, Filippyne, Sri Lanka, Thailand en Vietnam.
In Noord-Amerika is hopbush inheems in Arizona, Kalifornië, New Mexico en Florida, sowel as Mexiko. In Suid-Amerika is dit inheems aan Argentinië, Belize, Bolivia, Brasilië, Chili, Colombia, Ecuador, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Peru, Panama, Suriname, Uruguay en Venezuela.
Die hopbos is gevind in die Karibiese Eilande, asook die Stille Oseaan-eilande van Fidji, Frans-Polynesië, Guam, Hawaii, Samoa en Tonga. Dit is ook inheems aan Australië en Nieu-Seeland.
Latynse naam
Die botaniese naam vir hopbos is Dodonaea viscosa .
Die genus naam van Dodonaea is ter ere van die Vlaamse koninklike dokter, plantkundige en professor, Rembert Dodoens, gegee. Die spesienaam van viscosa is afgelei van die Latynse term viscosus, wat beteken klewerig, 'n verwysing na die taai ekssudaat wat deur die blare van die hopbush geproduseer word.
subspesies
Sewe subspesies van hopbush bestaan, elk met hul eie voorkeur habitat. Dit word aanbeveel om subspesies te plant in die streek waaruit hulle ontstaan het. Die subspesies en hul tipiese grootte en vorm is soos volg:
- D.viscosa subsp. Angustifolia - ' n kompakte struik wat tot 10 voet met smal blare groei.
- D.viscosa subsp. Angustissima - ' n regop bosagtige struik wat 6 tot 12 voet lank is met fyn delikate blare.
- D.viscosa subsp. burmanniana - 'n klein boom wat tot 20 voet groei met smal lang blare.
- D.viscosa subsp. cuneate - 'n verspreide struik wat groei tot 10 voet met wigvormige blare.
- D.viscosa subsp. mucronata - 'n medium struik met lang, smal blare wat aan die basis sak.
- D.viscosa subsp. spatulata - ' n medium struik met blare wat 'n smal basis en kort steel het.
- D.viscosa subsp. viscosa - 'n kompakte struik van 3 tot 9 voet met wigvormige blare.
Algemene name
Hopbush is die mees gebruikte algemene naam vir hierdie spesie. Die naam is geskep deur die Europese setlaars na Australië wat die plant as plaasvervanger vir hoep gebruik het om bier te brou.
Ander algemene name sluit in breë blaar hopbos, kershout, Florida-hopbos, reuse-hopbos, hoenderbos, Jamaika-dogwood, smal blaarbosbos, inheemse hop, inheemse hopbos, sand olyfolie, seephout, taai hopbos, skakel skeur, vernisblad, wigblad hopbush en wolvrugte hopseed.
Internasionaal word 'n aantal algemene name gebruik, waaronder:'a'ali'i (Hawaii), Akeake (Nieu-Seeland), Casol Caacol (Seri), Ch'akatea (Bolivia), Chirca (Uruguay, Argentinië), Faxina-Vermelha (Brasilië), Ghoraskai (Afghanistan), Hayuelo (Colombia), Jarilla (Suid-Mexiko), Lampuaye (Guam), Mesechelangel (Palau), en Romerillo (Sonora, Mexico).
Gewenste USDA Hardiness Zones
Hopbush is 'n warm klimaatstruik en word aanbeveel vir USDA hardheid sone 9 tot 11. Dit is nie verdraagsaam teenoor rypstoestande nie .
Grootte en vorm
Hopbush word meestal as 'n meerjarige struik gegroei, maar kan die vorm van 'n klein boom aanvaar wat van 4 tot 20 voet hoog sal word. Tipiese monsters in die Verenigde State bereik 12 tot 15 voet in hoogte en versprei, met 'n aantreklike afgeronde vorm. Die blink, smal blare gee die struik een van sy gewone name, vernisblare. Die sewe subspesies van hopbos word hoofsaaklik onderskei aan hul grootte en vorm, soos voorheen beskryf.
blootstelling
Hopbush sal enige skaduwee duld, maar die beste in volle son. Dit floreer selfs in droë toestande en vergewe van swak grond en rotsagtige terrein. 'N Verdraagsaamheid van soutbespuiting en sanderige grond maak hierdie spesie gewild vir kusstreke. Hopbush is nie verdraagsaam teenoor ryp nie, wat 'n warm gematigde klimaat vereis.
Blare / blomme / Fruit
Blare van die hopbos sal wissel volgens die subspesies. Oor die algemeen is die blare obovaat tot lansetvormig, wat wissel van 2 tot 4 duim lank en tot 'n halwe duim oor. Hulle is heldergroen van kleur, dikwels gewys en is afwisselend op die takke. Die tekstuur van die blare is leeragtig, maar buigbaar. Die blare skei 'n hars af wat hulle baie blink maak asof hulle gepoleer of gelakt is.
Bloei vind plaas in die lente wanneer die blomme aan die einde van die takke groei. Alhoewel sommige plante albei geslagte bevat, is die meeste beertjies net manlike of slegs vroulike blomme. In hierdie gevalle word plante van beide geslagte benodig vir voortplanting. Stuifmeel van die blomme word deur die wind eerder as insekte vervoer, 'n proses wat as anemofil bekend staan. Daar word geglo dat blomme nie blomblare het om die bestuiwingsproses te verbeter deur die stuifmeel direk aan die wind bloot te stel nie.
Die blomme ontwikkel in trosse klein, groenige balle op dun stingels naby die takke. Manlike blomme het 10 meeldrade. Vroulike blomme het 'n pistil met ovarium en vier puntstammers. Sodra hulle bestuif word, produseer die vroulike blomme 3 tot 4 papegaai gevlekte kapsules wat elk 2 tot 3 klein swart sade bevat. Namate die vrugte verval, word die kapsules rooi of pers, tot bruin van kleur. Die sade is baie klein - daar is ongeveer 84,200 sade per pond saad.
Ontwerp wenke
As gevolg van die verdraagsaamheid van sout en sandgrond, is hopbos nuttig vir duinstabilisasie. Dit word ook gebruik vir die herstel van afgebrande lande en vir herbebossing. Die vinnige groei van hierdie spesie, tesame met 'n toleransie van sterk winde, maak dit 'n goeie keuse as 'n heining of windbreak.
Hopbush is ook nuttig vir landscaping as gevolg van sy welige groen blare. Dit kan gekweek word as 'n klein patio boom, as 'n aksentplant, of selfs as 'n houerplant . Hulle mag op 'n traliewerk gegroei word.
Groei wenke
Sodra hopbush gevestig is, benodig dit relatief min sorg. Water een keer per maand, meer dikwels as dit besonder droog is, maar nie oor water nie. Groei van hierdie spesie word beïnvloed deur die hoeveelheid water wat beskikbaar is. As dit liggies natgemaak word, bly dit 'n struik van 6 tot 8 voet. Wanneer meer water beskikbaar is, sal dit tot 15 voet of meer groei.
'N Maandelikse blaarvoeding met 'n wateroplosbare kunsmis wat tot half die helfte verdun word, sal meer robuuste groei bevorder. Dien 'n gebalanseerde, stadig vrystelling met twee keer per jaar met kleiner elemente toe.
Hopbush kan van saad gekweek word; Die sade moet egter in warm water geweek word om die ontkiemingsgraad te verbeter. Bedek die sade met water wat tot kookpunt gebring word en laat hulle 24 uur lank week. Gooi enige sade wat dryf, weg. Plant in potte en hou die grond klam. Ontkieming duur 2 tot 4 weke.
Voortplanting kan ook bereik word deur steggies wat van gesonde onbelaste plante geneem word. Steggies moet van takke wees wat nie blomme of vrugte het nie. Maak 4 tot 6 duim lang steggies van takke wat 1/8 tot 1/4 duim in deursnee is. Toepassing van 'n wortelhormoon word aanbeveel. Plant die behandelde steggies in 'n klam, steriele medium en hou dit klam. Steggies moet in 4 tot ses weke wortel.
Onderhoud en snoei
Hopbush benodig nie snoei nie en kan toegelaat word om te groei tot 'n natuurlike vorm en grootte. Snoei sal egter dikker groei aanmoedig. Prune na vrugte kom voor om die gewenste vorm en grootte te behou, maar moenie in ou hout snoei nie. As dit verlang word, kan hopbush in 'n boonste vorm gesny word, as 'n heining of op 'n traliewerk of muur. As 'n boomvorm verlang word, snoei dit na 'n enkele romp.
Plae en siektes
Hopbush is vatbaar vir 'n virus wat bekend staan as 'Dodonaea geel.' Die siekte veroorsaak gejaagde geel blare, vandaar die naam. Dit word ook vergesel deur verdraaiing van verlofmarges en internodale verlenging van takke in takkies wat 'n toestand bekend as hekse-besems veroorsaak . Bloei en vrugte kan verminder of heeltemal afwesig wees op die betrokke takke. In sommige gevalle word die hele plant geraak, terwyl die virus in sommige gevalle net enkele takke aanval.
Mane, skaal en roet vorm is soms probleme met hierdie spesie. As dit nie dadelik beheer word nie, kan witluise 'n probleem wees, sowel as swart takkies. Kyk vir sterwende takkies of ente van die takke en behandel met 'n insekdoder wat imidakloprid bevat soos nodig.